علي الأحمدي الميانجي

134

مالكيت خصوصى در اسلام (فارسى)

آتاها » . « 1 » ترجمه : بايد هركس كه ( داراى زندگى مرفه و ) ثروتمند مىباشد از دارائى خود انفاق كند و هركس كه ( گرفتار تنگدستى و ) فقير است پس بايد از آنچه كه خدا به او داده ( به اندازهء توانائى ) انفاق كند ، خداوند تعالى كسى را مكلف نمىكند ، مگر به آن چيزى كه به او عطا فرموده است . 3 - « وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً » . « 2 » ترجمه : ( در مدح مؤمنان مىفرمايد : ) و آنان كه اگر اتفاق كنند اسراف نمىكنند ( از حد اعتدال خارج نمىشوند ) و سخت‌گيرى نمىكنند و انفاق آنها در ميان اين ( اسراف و اقتار ) در حد اعتدال است . در همين مورد با بيانى ديگر اعتدال و ميانه روى در انفاق را بيان مىكند . 4 - « وَ يَسْئَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ » . « 3 » ترجمه : و مىپرسند كه چه چيز را انفاق كنند ؟ بگو : عفو را ( يعنى مال زياده از زندگى متعارف را به طورى كه انفاقش براى انسان سخت نيايد و بتواند گذشت كند ) و اين چنين خدا آيات خود را براى شما روشن مىكند ، شايد فكر كنيد . 5 - « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّباتِ ما كَسَبْتُمْ » . « 4 » ترجمه : اى مؤمنان انفاق كنيد از چيزهاى پاكيزه‌اى كه كسب كرده‌ايد . 6 - « إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقاتِ فَنِعِمَّا هِيَ وَ إِنْ تُخْفُوها وَ تُؤْتُوهَا الْفُقَراءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ يُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِنْ سَيِّئاتِكُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ » . « 5 » ترجمه : اگر صدقه‌ها را آشكارا بدهيد پس بسيار خوب است و اگر پنهان كنيد و به فقرا بدهيد ، پس آن بهتر است براى شما و خداوند سبحان گناهان شما را مىپوشاند ( مىبخشد و از بين مىبرد ) و خدا به آنچه عمل مىكنيد آگاه است . در اين آيات به چند موضوع اشاره شده است : 1 - پاكيزه بودن مال يعنى از حرام نباشد . 2 - اعتدال در انفاق . 3 - اعتدال به حسب حال اشخاص فرق مىكند زيرا ثروتمند مطابق توانائى خود و فقير مطابق توانائى خويش انفاق مىكنند و نسبت به حال خودشان ميانه روى را مراعات

--> ( 1 ) - سورهء طلاق ، آيهء 7 . ( 2 ) - سورهء فرقان ، آيهء 67 . ( 3 ) - سورهء بقره ، آيهء 219 . ( 4 ) - سورهء بقره ، آيهء 267 . ( 5 ) - سورهء بقره ، آيا 271 .